Kalimah Kaopat
Al-Kalimat · hlm. 8
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ
اَلصَّلاَةُ عِمَادُ الدّ۪ينِ
Upami anjeun palay ngartos sacara pasti — sapasti dua kali dua sami sareng opat — sakumaha ageung pangaji sareng pentingna solat, sakumaha mirah tur alit waragadna kanggo ngahontalna, sarta sakumaha gélo tur rugina jalmi nu teu solat, mangga tingali ieu carita ibarat:
Dina hiji jaman, aya hiji pangawasa ageung nu ngutus dua palayanna — masing-masing dipasihan dua puluh opat emas — kanggo matuh di hiji kebon ageung nu istiméwa tur éndah kagunganana, nu jauhna dua sasih perjalanan. Sarta anjeunna maréntahkeun ka duanana: "Ku ieu artos, waragadan perjalanan sareng karcis aranjeun, sareng pésér sababaraha kaperyogian kanggo padumukan aranjeun di ditu. Dina jarak sadinten perjalanan aya hiji setatsion; di dinya aya karéta kuda, aya kapal, aya karéta api, aya ogé kapal udara. Numpakna luyu sareng modal."
Saparantos nampi piwulang, dua palayan téh arangkat. Nu saurang bagja: dugi ka setatsion ngan méakkeun artos saeutik, nanging dina éta waragad anjeunna kénging hiji padagangan saé nu matak suka manah dununganana, dugi ka modalna naék ti hiji janten sarébu. Dupi palayan nu hiji deui, ku margi cilaka tur lalawora hirupna, dugi ka setatsion méakkeun dua puluh tilu emasna: dibéakkeun kana judi sareng nu sabangsana, diantep mubadir, dugi ka nyésa ngan hiji emas. Réncangna nyarios ka manéhna: "Duh sadérék, ieu emas anjeun téh pésérkeun kana karcis, supados anjeun dina jalan nu panjang ieu henteu leumpang suku tur teu kalaparan. Sareng dunungan urang téh mulya manahna; manawi anjeunna mikawelas, ngahampura kalepatan anjeun; anjeun ogé bakal ditumpakkeun kana kapal udara — dina sadinten urang dugi ka padumukan urang. Upami henteu, anjeun kapaksa kedah leumpang nyalira, lapar, di hiji sagara keusik salami dua sasih." Cik, upami éta jalmi keukeuh baé, emasna nu ngan hiji-hijina téa henteu dipésérkeun kana karcis nu lir konci hiji harta karun, nanging diséépkeun kana kalakuan teu uni demi kani'matan saheulaanan — naha jalmi nu pangbodona ogé moal ngartos yén manéhna téh kacida teu gaduh akalna, kacida rugina, kacida cilakana?
Tah, hé jalmi nu teu solat, sareng hé nafsu sim kuring nu teu resep kana solat!
Éta pangawasa téh Rabb urang, Khâliq urang. Éta dua palayan nu lalampahan téh: nu hiji, jalmi-jalmi taat kana agama nu ngadegkeun solatna kalayan sumanget; nu hiji deui, jalmi-jalmi lalawora nu teu solat. Éta dua puluh opat emas téh umur dua puluh opat jam dina saban dinten. Éta kebon istiméwa téh sawarga. Éta setatsion téh kubur. Sareng éta perjalanan téh lalampahan manusa nuju ka kubur, ka hasyr, ka kalanggengan. Luyu sareng amalna, luyu sareng kakuatan takwana, aranjeunna nempuh éta jalan panjang dina darajat nu béda-béda: sabagian ahli takwa, lir kilat, nempuh jalan sarébu taun dina sadinten; sabagian deui, lir hayalan, nempuh jarak lima puluh rébu taun dina sadinten. Al-Qur'anul-'Azhîmusy-Syân masihan isyarat kana ieu hakékat ku dua ayatna. Éta karcis téh solat. Sajam wungkul cekap kanggo solat lima waktos katut wuduna.
Cik, jalmi nu méakkeun dua puluh tilu jamna kanggo kahirupan dunya nu sakieu pondokna, nanging henteu nyéépkeun sajam-jam acan kanggo kahirupan langgeng nu panjang téa — sakumaha ageung karugianana, sakumaha ageung dzalimna ka dirina sorangan, sakumaha jauhna tina akal kalakuanana! Margi upami akal nganggap wajar masihkeun satengah harta kana hiji judi lotré nu diiluan ku sarébu jalmi — padahal kamungkinan meunangna ngan hiji tina sarébu — teras henteu masihkeun harta nu ngan saperduapuluhopatna kana hiji khazanah langgeng nu kauntunganana dibenerkeun ku kamungkinan salapan puluh salapan persén; naha jalmi nu ngarasa dirina berakal téh moal ngartos sakumaha jauhna kalakuanana tina akal sareng hikmah, sakumaha jauhna manéhna murag tina akal?
Padahal dina solat aya katengtreman ageung kanggo ruh, haté, sareng akal; sareng kanggo awak ogé, solat téh sanés padamelan nu beurat. Sareng deui, amal-amal dunya nu mubah ti jalmi nu ngadegkeun solat, ku niat nu saé, nyandak hukum ibadah. Ku cara kieu, sakumna modal umurna tiasa dijantenkeun milik aherat; umurna nu fana, dina hiji segi, dilanggengkeun.