Kalimah Kagenep

Al-Kalimat · hlm. 13

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ

اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ

Upami anjeun palay ngartos sakumaha untungna hiji padagangan, sakumaha mulyana hiji pangkat — nyaéta ngajual diri sareng harta ka Gusti Nu Maha Haq, janten abdi-Na sareng janten prajurit-Na — mangga dangukeun ieu carita ibarat:

Dina hiji jaman, hiji raja masihkeun ka dua jalmi ti rahayatna, masing-masing hiji kebon minangka amanat, nu di jerona aya sagala rupi: pabrik, mesin, kuda, pakarang. Nanging ku margi keur usum perang nu ngamuk, taya hiji perkara nu tetep dina kaayaanana; boh musna, boh robih teras leungit. Raja téa, tina kaageungan welas asihna, ngutus hiji ajudan nu pangmulyana ka éta dua prajurit. Ku hiji paréntah nu kacida welasna, anjeunna nyaurkeun ka aranjeunna: "Jual ka Kami amanat Kami nu aya dina panangan aranjeun, supados Kami ngariksa kanggo aranjeun, sina teu mubadir. Sarta saparantos perang réngsé, Kami bakal mulangkeun deui ka aranjeun dina rupa nu langkung éndah. Sareng saolah-olah éta amanat téh milik aranjeun, Kami bakal masihan pangaji nu kacida ageungna ka aranjeun. Sareng pakakas dina mesin sareng pabrik téa bakal dioperasikeun kalayan nami Kami sareng dina bengkel Kami; pangajina sareng buruhna bakal naék ti hiji janten sarébu. Sadaya kauntungan éta bakal dipasihkeun ka aranjeun. Sareng deui, aranjeun téh lemah tur fakir — moal tiasa nyekapan waragad éta padamelan ageung. Sadaya waragad sareng kaperyogianana ku Kami nu bakal ditanggung. Sadaya panghasilan sareng manfaatna bakal dipasihkeun ka aranjeun. Sareng ogé bakal ditinggalkeun dina panangan aranjeun dugi ka waktos bébas-tugas. Tah, ieu untung dina untung, lima tingkat...

Upami aranjeun henteu ngajual ka Kami, atuh aranjeun ogé parantos ningali: taya saurang ogé nu tiasa ngariksa naon nu aya dina pananganana. Sapertos sadayana, éta bakal leupas tina panangan aranjeun. Bakal mubadir, sareng aranjeun bakal kaleungitan pangaji nu luhung téa. Sarta pakakas nu lembut tur pangaji, timbangan-timbangan téa, ku margi henteu mendak tambang mulya sareng padamelan nu layak dipaké — bakal ragrag pangajina sama sakali. Sareng kasusah ngurus sareng ngariksana bakal tetep dina taktak aranjeun. Sareng aranjeun bakal nampi hukuman hianat kana amanat. Tah, karugian dina karugian, lima tingkat...

Sareng deui, ngajual ka Kami téh hartosna janten prajurit Kami sarta ngokolakeun ku nami Kami. Minangka gaganti hiji budak biasa sareng jalmi nu teu aya aturan, aranjeun janten ajudan prajurit nu istiméwa tur merdéka ti hiji raja nu agung."

Saparantos ngadangukeun kaasih sareng paréntah éta, ti dua jalmi téa, nu berakal nyarios: "Sumangga, kalayan reueus abdi ngajual; sareng rébuan nuhun abdi haturkeun." Nu saurang deui — nu adigung, nu nafsuna geus jadi lir Fir'aun, nu mentingkeun diri, tukang mabok, nu saolah-olah bakal langgeng cicing di éta kebon, teu terang kana lini sareng karisi dunya — nyarios: "Henteu! Saha éta raja téh? Kuring moal ngajual milik kuring, moal ngaruksak kasenangan kuring..."

Teu lami ti harita, jalmi kahiji naék kana hiji darajat nu matak sirik saban jalmi kana kaayaanana: kénging kurnia raja, hirup bagja di karaton istiméwana. Nu saurang deui, kacangkalak kana hiji kaayaan nu saban jalmi mikawelas ka manéhna, bari nyarios ogé: "Pantes!" Margi minangka akibat tina kalepatanana, kabagjaan sareng milikna musna, sarta manéhna nandangan hukuman sareng siksa.

Tah, hé nafsu nu pinuh hawa! Tingali beungeut hakékat ku téropong ieu misil. Ari éta raja téh Rabb anjeun, Khâliq anjeun, Sultan azal-abad. Sareng éta kebon-kebon, mesin, pakakas, timbangan téh: sagala nu aya dina wewengkon kahirupan anjeun — milik anjeun — sareng di jero milik éta: jasad, ruh, sareng haté anjeun, katut panon, létah, akal, sareng hayal nu aya di jerona, nyaéta indra-indra lahir sareng batin anjeun. Sareng éta ajudan pangmulyana téh Rosul nu Mulya (Rasûl Karîm). Sareng éta paréntah nu pangbijaksanana téh Al-Qur'an nu Hakîm, nu ngumumkeun padagangan ageung nu keur dipedar ku urang ieu, ku ieu ayat:

اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ

Sareng éta médan perang nu ngagolak téh beungeut dunya nu pinuh angin ribut ieu, nu henteu répéh, muter, ruksak — sarta masihan pikiran ieu kana akal saban manusa: "Ku margi sagala perkara bakal leupas tina panangan urang, fana teras leungit — naha teu aya jalan kanggo ngarobih kana nu langgeng sarta ngalanggengkeunana?" Nalika mikir kitu, ujug-ujug kadangu sora samawi Al-Qur'an. Nyaurkeun: "Leres, aya. Malah aya hiji jalan nu éndah tur genah, dina rupa untung lima tingkat."

Patarosan: Naon éta?

Waleran: Ngajual amanat ka nu sajatining kagungan. Tah, dina éta jual-beuli aya untung dina untung, lima tingkat.

Kauntungan Kahiji: Harta nu fana janten langgeng. Margi umur nu geus liwat ieu, nu dipasrahkeun ka Dzat Nu Kagungan Kaagungan — Gusti Qayyûm nu Langgeng — sarta dibélanjakeun di jalan-Na, robih janten langgeng, ngahasilkeun buah-buah nu langgeng. Dina waktos éta, menit-menit umur téh saolah-olah lir binih sareng siki: sacara lahir fana, buruk; nanging di alam kalanggengan, mekar janten kembang-kembang kabagjaan sarta ngaronjot; sareng di Alam Barzah janten hiji pamandangan nu caang tur matak betah.

Kauntungan Kadua: Dipasihan pangaji nu lir sawarga.

Kauntungan Katilu: Pangaji saban anggahota sareng indra naék ti hiji janten sarébu. Upamana: akal téh hiji pakakas. Upami henteu dijual ka Gusti Nu Maha Haq, malah dianggo kanggo kapentingan nafsu, éta janten hiji pakakas nu matak sial, matak susah, sareng matak ngaganggu — nu bakal ngamomotan sirah anjeun nu apes ieu ku kanyeri jaman katukang sareng kasieun jaman nu bakal datang, turun kana darajat pakakas nu teu barokah tur matak madharat. Ku margi éta pisan: jalmi fasik, kanggo leupas tina gangguan sareng kasusah akalna, biasana kabur kana mabok atanapi hiburan. Nanging upami dijual ka Nu Sajatining Ngawasaan (Mâlik Hakiki) sarta dianggo pikeun kapentingan-Na, akal janten hiji konci ajaib nu muka khazanah rohmat nu taya watesna sareng harta karun hikmah nu aya di ieu alam. Sarta kalayan éta, akal naék kana darajat hiji mursyid Rabbani nu nyiapkeun nu bogana kana kabagjaan langgeng.

Upamana: panon téh hiji indra nu ku éta ruh nongton alam ieu tina jandélana. Upami henteu dijual ka Gusti Nu Maha Haq, malah dianggo kanggo kapentingan nafsu, panon janten hiji palayan dina darajat calo — nu ngan nongton kaéndahan sareng pamandangan nu fana kanggo sahwat sareng hawa nafsu. Nanging upami panon dijual ka Gusti Shâni' Bashîr nu nyiptakeunana, sarta dianggo kanggo kapentingan-Na dina wates idin-Na, dina waktos éta panon naék kana darajat: hiji nu maca kitab ageung alam ieu, hiji nu nongton mu'jizat seni Rabbani di alam ieu, sarta hiji nyiruan barokah nu ngisep kembang-kembang rohmat di kebon Bumi ieu.

Upamana: kakuatan rasa dina létah, upami henteu dijual ka Gusti Fâthir Hakîm, malah dianggo kanggo kapentingan nafsu, atas nami beuteung — dina waktos éta turun janten hiji tukang panto dina istal sareng pabrik beuteung, ragrag darajatna. Nanging upami dijual ka Gusti Razzâq Karîm, dina waktos éta kakuatan rasa dina létah naék kana pangkat: hiji pangawas nu ahli tina khazanah rohmat Ilahi, sarta hiji pamariksa nu tansah sukur tina dapur-dapur kudrat Gusti Samad.

Tah, hé akal, sing awas! Di mana pakakas nu matak sial, di mana konci alam? Hé panon, sing saé neuteup! Di mana hiji calo biasa, di mana pangawas nu ahli tina perpustakaan Ilahi? Sareng hé létah, sing saé ngarasakeun! Di mana tukang panto istal sareng penjaga pabrik, di mana pangawas khazanah husus rohmat?

Sareng upami anjeun ngabandingkeun pakakas sareng anggahota séjén nu sapertos kieu, anjeun bakal ngartos: saleresna mu'min ngahontal hiji mahiyat nu layak pikeun sawarga, sareng kafir hiji mahiyat nu cocog pikeun naraka. Sarta sababna aranjeunna masing-masing nampi pangaji nu sakitu: mu'min, ku imanna, ngagunakeun amanat Khâliq-na atas nami Mantenna sareng dina wates idin-Na; dupi kafir, ngahianat sarta ngagunakeunana kanggo kapentingan nafsu ammarah.

Kauntungan Kaopat: Manusa téh lemah, balahina seueur; fakir, kabutuhna kacida; apes, momotan hirupna kacida beuratna. Upami henteu nyarandé sareng tawakal ka Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, henteu percanten sareng pasrah, sanubarina tetep aya dina siksa salawasna. Kasusah nu teu ngahasilkeun, kanyeri, sareng kaduhung ngerelep manéhna, ngajantenkeun manéhna tukang mabok atanapi sato galak.

Kauntungan Kalima: Ibadah sareng tasbéh sadaya anggahota sareng pakakas éta, katut buruhna nu luhung, bakal dipasihkeun ka anjeun dina rupa bubuahan sawarga dina hiji waktos nu anjeun pangbutuhna — perkawis ieu parantos disapukan ku ahli dzauq sareng kasyf, ahli kanyaho sareng panyaksian.

Tah, upami anjeun henteu ngalampahkeun padagangan untung lima tingkat ieu, salian ti kaleungitan éta kauntungan, anjeun bakal ragrag kana karugian dina karugian, lima tingkat:

Karugian Kahiji: Harta sareng anak nu sakieu dipikacinta, nafsu sareng hawa nu disembah, ngora sareng hirup nu matak kabéngbat — sadayana bakal musna tur leungit, leupas tina panangan anjeun. Nanging dosa-dosana sareng kanyerina ditinggalkeun kanggo anjeun, dimomotkeun kana beuheung anjeun.

Karugian Kadua: Anjeun bakal nandangan hukuman hianat kana amanat. Margi pakakas nu pangpangajina dibélanjakeun kana perkara nu teu aya pangajina, anjeun geus dzalim ka diri sorangan.

Karugian Katilu: Sadaya pakakas kamanusaan nu pangaji téa diragragkeun kana darajat nu jauh handapeun kahéwanan, sarta anjeun geus mitnah tur dzalim ka hikmah Ilahi.

Karugian Kaopat: Sareng kalayan kaapesan sareng kafakiran anjeun, momotan hirup nu kacida beuratna dimomotkeun kana cangkéng anjeun nu lemah, sarta anjeun bakal salawasna ngajerit di handapeun peupeuhan kasirnaan sareng paturay.

Karugian Kalima: Akal, haté, panon, sareng létah — hadiah Rahmani nu éndah nu dipasihkeun kanggo nyiapkeun dadasar hirup langgeng sareng kabutuh kabagjaan aherat — dirobih kana hiji rupa nu goréng nu bakal muka panto-panto naraka kanggo anjeun.

Ayeuna urang bakal nempo kana jual-beulina. Naha éta hiji perkara nu sakieu beuratna dugi ka réa nu kabur tina ngajual? Henteu, pisan-pisan henteu! Teu aya kabeurat nu sapertos kitu. Margi wewengkon halal téh lega, cekap kanggo kasenangan; teu aya pisan peryogina asup kana nu haram. Dupi farâidh Ilahi mah hampang, saeutik. Janten abdi sareng prajurit Alloh téh hiji kamulyaan nu sakieu ni'matna, dugi ka teu tiasa dicarioskeun. Ari tugas mah: ngan lir hiji prajurit, kedah damel sareng ngamimitian atas nami Alloh; kedah masihan sareng nampi kalayan itungan Alloh; kedah ngalampah dina wates idin sareng hukum-Na, sarta manggih katengtreman. Upami midamel kalepatan, kedah istigfar. "Nun Gusti! Hampura kalepatan abdi sadaya, tampi abdi sadaya janten hamba Salira Gusti, sarta jantenkeun abdi sadaya jalmi nu amanah dina amanat-Na dugi ka waktos nyandak éta amanat. Âmîn" — kitu kedah nyebatna, sarta neneda ka Mantenna...