Birinci Kısım

Rumuzat-ı Semaniye · s.204

MatbuOnuncu Söz'ünlatîf tevafukat-ı harfiyesindendir ki ekseriyet-i mutlaka ile ya üçelifkiLafzullaholur. Veya beş altı ile tevafuk ediyor ki Lafz-ı ﻫُﻮَ olur. Hem otuz beşinci sahifede beşinci hakikatte iki beş üç beşte tevafuk ediyor. Hem başta cilt olan iki sahife ile beraber altmış beş oluyor. Yine Lafz-ı ﻫُﻮَ oluyor.Sure-i Kevser'inhurufatı gibi... HemSure-i Kevser'inhurufatına tevafuk ediyor, hem en âhirdeki iki beyaz sahifeyi saymak cihetiyle altmış yedi olup baştaki âyetin melfuz altmış yedi hurufuna tevafuk ediyor. Eğer âyette medde sayılmazsa beyaz sahifeye lüzum olmadığı gibi beyaz satırlara da lüzum kalmaz. Tam tamına sahife yirmi iki satır yazılı olmak üzere, âyetin hurufat-ı melfuzasına tevafuk eder. Yalnız on üç satır beyaz dâhil olacak. On üç adet tekrar kendi sırrını gösterdi. Eğer meddeLafzullah'ınmeddesinden başka sayılmazsa ve şedde sayılsa tam tamına kitabın âhirdeki altmış üç sahifesine tevafuk ediyor. Eğer şedde ve yedi medde sayılmazsa hemze-i vasl sayılsa, tam tamına altmış üç sahifesine tevafuk ediyor. Hem sahifenin satırları yirmi iki olmak itibarıyla yarısından ziyade yazılı bulunan sahifelerin hakiki ve itibârî satırlarına bu baştaki ismin iki satır ilâvesiyle 1342'de mebde-i telifine ve inkâr-ı haşre emare olan lâdinî siyasetinin ilanı ve Latinî hurufunun resmen kabulü tarihine bir tek fark ve bir ﻕ ile ﺍَﻻﺎٰﺧِﺮَﺓُ ﺣَﻖٌّ makam-ı ebcedîsiyle hattâ şu risalenin sırf hakiki satırlarına başta el yazısı ile yazılan isim ve tenbihe ait yedi satır ilâvesiyle müellifin veladet tarihine tevafuk ediyor. HemOnuncu Söz'ünlatîf tevafukat-ı elifiyesindendir ki beş rakamı risalenin mecmuunda on üç defa olmakla altmış beş olup yine Lafz-ı ﻫُﻮَ teşkil etmekle beraber, birsure-i âhiret olan Kevser'inhurufatına tevafuk ediyor. Hem risaledeki altı rakamı on üç defa olduğundan bu beş ile altı on üçte tevafuk ediyor. Bu iki mütevafıklar, risaledeki üçlerin onuncu, ikinci, üçüncü suret ve hakikat kelimelerindekielifsayılmazsa en baştaki iki sahifenin iki üçleri ikişere iner. Yine on üç defa olup o iki mütevafıkla o adette tevafuk ediyor. Bu üç mütevafık, o mezkûr elifler sayılsa dört rakamı da mecmu-u risalede on üç defa olup bu üç mütevafık o dört rakamıyla on üçte yine tevafuk ediyor. Elhasıl: Beşler on üç, altışar yine on üç, üçer yine on üç, dörder on üç. Bu muzaaf tevafukları tesadüfî zannedenler, zannederiz ki insan suretinde kör bir şey olmalı ki kör tesadüfe bu hikmetli işi havale ediyor. Bu mübarek beş ile altı, mukaddes ﻫُﻮَ lafzının harfleridir ve o kudsiyetten aldıkları feyz ileİşaratü'l-İ'caz'dayine hârikulâde vaziyetler gösterdiler. Ve bu risalede beşlerin elifleri altmış beş olmaklaSure-i Kevser'inBesmele ile beraber aded-i hurufuna tevafuk ileKevsergibi ﻫُﻮَ olur. Altının elifleri yetmiş sekizdir. İki altı tevafuka girmemiş, bir altı on üçüncü sahifede "Onuncu Suret" elifi sayılsa yedi olur. Demek gayr-ı mütevafıkın sukutu ile beraber altı, yediye çıkmakla elifleri altmış yedi olupSure-i İhlas'ınBesmele ile hurufatına tevafuk ediyor. AynıSure-i İhlasgibiLafzullah'amakam-ı ebcedî cihetiyle tevafuk ediyor. Demek nasıl kiSure-i İhlasﻻٓﺎ ﺍِﻟٰﻪَ ﺍِﻻَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ der,Lafzullah'ıgösterir.Sure-i İhlasgibi altı cümlesine tevafuk eden altının elifleri ﻻٓﺎ ﺍِﻟٰﻪَ ﺍِﻻَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ diye Allah'a işaret eder. Hem nasıl kiSure-i Kevserﻻٓﺎ ﺍِﻟٰﻪَ ﺍِﻻَﺎ ﻫُﻮَ der, ﻫُﻮَ yi gösterir. Öyle de beşin elifleri dahi ﻻٓﺎ ﺍِﻟٰﻪَ ﺍِﻻَﺎ ﻫُﻮَ der, ﻫُﻮَ yi gösterir.