9- ŞEMME

Mesnevî-i Nuriye · s.265

Kâinatın mecmuundan tâ zerreye kadar mütenâzilen her bir mevcudun, pek çok esma-i İlahiyedenAllah, Rab, Mâlik, Müdebbir, Mürebbi, Mutasarrıf ve Nâzımisimlerine şehadet ettiklerini isbat eder. Başka bir İ'lem'inde, hiçbir kimsenin Sâni'-i Âlem'den şikayet hakkı olmadığını gösterir. Diğer bir İ'lem'inde Kur'an-ı Hakîm'in ilk ve ekser muhatabı olan cumhur-u avamın fehimlerini nasıl okşadığını ve onların idraklerine nasıl müraat ettiğini uzun bir hakikatle beyan eder. Hem tayy-ı mekân ve bast-ı zaman ve ene'nin mahiyeti ve iki vechi gibi pek çok ince hakaikı beyan eden müteferrik mevzulardan müteşekkil bir kıymetdar risaledir. Bu risale: Meded ey kafile-salar-ı rusül huz biyedî, Sensin ey nur-u kerem cümlemizin mu'temedi İntisabım sanadır işte dilimde senedi: Lâ ilahe illallah Muhammedün Resulullah. diye bir manzum kıt'adan sonra uzun ve muhit bir istiğfar ve duaya geçerek hitama erer.