EYYÜHEL ÜSTAD

Mesnevî-i Nuriye (Abdülkadir Badıllı Tercümesi) · s.711

Ne hayatta, ne mematta görmedin hiç bir huzur

Dar-ı dünyada efendim ne safa var, ne sürur

Ah efendim şu hayata sakın hiç etme esef

Ne safa var, ne vefa var, hep cefadır, hep telef

Ne sebat var, ne karar var, hep kederdir hepsi gam

Hayrı yoktur bir hayatın sonu olsa şu elem

Doğumun sonu ölümdür, yapının sonu harab

Kurtuluş yoktur efendim, yıkılır olur türab

Her gelişten sonra vardır bir gidiş,

Her gidişten sonra olaydı geliş.

* * *