100-Adiyat

Kur'an-ı Kerim Meali · s.599

١٠٠ ﺳُﻮﺭَﺓُ ﺍﻟْﻌَﺎﺩِﻳَﺎﺕِ {Âdiyât, koşan atlar demektir. Asr sûresinden sonra Mekke'de inmiştir, 11 âyettir. Bu sûrede insanoğlunun nankörlüğünden, kıyamet günü ortaya çıkacak acıklı durumdan söz edilir.} ﺑِﺴْﻤِﺎﻟﻠّٰﻬِﺎﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﺍﻟْﻌَﺎﺩِﻳَﺎﺕِ ﺿَﺒْﺤًﺎۙ﴾١﴿ ﻓَﺎﻟْﻤُﻮﺭِﻳَﺎﺕِ ﻗَﺪْﺣًﺎۙ﴾٢﴿ ﻓَﺎﻟْﻤُﻐ۪ﻴﺮَﺍﺕِ ﺻُﺒْﺤًﺎۙ﴾٣﴿ ﻓَﺎَﺛَﺮْﻥَ ﺑِﻪ۪ ﻧَﻘْﻌًﺎۙ﴾٤﴿ ﻓَﻮَﺳَﻄْﻦَ ﺑِﻪ۪ ﺟَﻤْﻌًﺎۙ﴾٥﴿ ﺍِﻥَّ ﺍﻻﺎِﻧْﺴَﺎﻧَﻠِﺮَﺑِّﻬ۪ﻠَﻜَﻨُﻮﺩٌۚ﴾٦﴿ ﻭَﺍِﻧَّﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﺫٰﻟِﻚَ ﻟَﺸَﻬ۪ﻴﺪٌۚ﴾٧﴿ ﻭَﺍِﻧَّﻪُ ﻟِﺤُﺐِّ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮِ ﻟَﺸَﺪ۪ﻳﺪٌۜ﴾٨﴿ 1-2-3-4-5-6-7-8- Harıl harıl koşanlara, (nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara, (ansızın) sabah baskını yapanlara, orada tozu dumana katanlara, derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki insan, Rabbine karşı pek nankördür. Şüphesiz buna kendisi de şahittir ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür. ﺍَﻓَﻼﺎ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﺍِﺫَﺍ ﺑُﻌْﺜِﺮَ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺒُﻮﺭِۙ﴾٩﴿ ﻭَﺣُﺼِّﻞَ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟﺼُّﺪُﻭﺭِۙ﴾١٠﴿ ﺍِﻧَّﺮَﺑَّﻬُﻤْﺒِﻬِﻢْ ﻳَﻮْﻣَﺌِﺬٍ ﻟَﺨَﺒ۪ﻴﺮٌ﴾١١﴿ 9-10-11- Kabirlerde bulunanlar diriltilip dışarı atıldığı ve kalplerde gizlenenler ortaya konduğu zaman insan (halinin ne olacağını) düşünmez mi? Şüphesiz Rableri o gün onlardan tamamıyle haberdardır.