TEYEMMÜM

Büyük Şafiî İlmihali · s.74

Teyemmüm, lûgatta, her hangi bir şeyi kat etmektir. Şeriattﻥse abdest, gusül veya yıkanması lazım gelen bir uzvun yerine, toprağı, el ve yüze sürmektir. Teyemmüm bu ümmete mahsusdur. Ulemanın çoğuna göre, hicretin altıncı senesinde farz kılınmıştır. Teyemmümün yüz ile ellere mahsus olduğunda ittifak vardır. Bir kimse cenabetten dolayı teyemmüm ettikten sonra abdesti bozulursa, sadece abdest için teyemmüm eder, cenabet için aldığı teyemmüm bâkidir, tazelemesi gerekmez.