RESUL-Ü EKREM (S.A.V)İN EMSALSİZ VEFASI

Büyük İslâm İlmihali · s.603

190- Fahr-i âlem Efendimiz, son derece vefakâr idi. Ashabını, akrabasını, ehli beytine mensup olanları unutmaz, daima kendilerini arar, sorar, iltifat ederdi. Bir defa Habeş hükümdarı Necaşi tarafından huzuru saadetine elçiler gelmişti. Bunlara bizzat hizmet etmek lûtfunda bulundu. Ashab-ı Kiram'dan bazıları: "Ya Resulâllah!. Biz hizmete yetişiriz" dediler. Cevaben buyurdu ki: Bunlar Habeşistan'a hicret etmiş olan Ashabıma yer göstermiş, ikram etmişlerdi, şimdi ben de bunlara bir karşılık olarak hizmet etmek isterim." {(): Hadis, elimizdeki mevcut kaynak eserlerde bulunamamıştır. } Bazen hane-i saadetlerine hediyeler gelince: "bunu filân hatunun evine gönderiniz, çünkü O, Hatice'nin dostu idi, Onu severdi" {(): Tirmizi; El-Birr v'es-Sadaka:70; No:2017; 4/369} diye emreder, merhum hanımının hatırasına riayette bulunurdu. Bir defa hane-i saadetlerine gelen bir hatunun hatırını tam bir nezaket ile sormuş, sonra buyurmuştu ki: "Bu hatun, Hatice zamanında evimize gelir giderdi, eski dostluklara riayet imandandır." {(): Hakim, el-Müstedrek; 1/62}