Hatıra gelebilen bir sualin cevabıdır:

Asâ-yı Musa · s.87

Bu lem'a-i i'caziyede, baştaki ﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﻣَﺎ ﺧَﻠَﻖَ da hem ﻣِﻦْ hem ﺷَﺮِّ kelimeleri hesaba girmesi ve âhirde ﻭَﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﺣَﺎﺳِﺪٍ ﺍِﺫَﺍ ﺣَﺴَﺪَ yalnız ﺷَﺮِّ kelimesi girmesi, ﻭَﻣِﻦْ girmemesi ve ﻭَﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﺍﻟﻨَّﻔَّﺎﺛَﺎﺕِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻌُﻘَﺪِ ikisi de hesab edilmemesi gayet ince ve latîf bir münasebete îma ve remz içindir. Çünki, halklarda şerden başka hayırlar da var. Hem bütün şer herkese gelmez. Buna remzen, bazıyeti ifade eden ﻣِﻦْ ve ﺷَﺮِّ girmişler. Hâsid hased ettiği zaman bütün şerdir, bazıyete lüzum yoktur. Ve ﺍَﻟﻨَّﻔَّﺎﺛَﺎﺕِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻌُﻘَﺪِ remziyle, kendi menfaatleri için küre-i arza ateş atan üfleyicilerin ve sihirbaz o diplomatların tahribata ait bütün işleri ayn-ı şerdir diye, daha ﺷَﺮِّ kelimesine lüzum kalmadı.