Sekizinci Silsile:
Rumuzat-ı Semaniye · s.71
Dokuzuncu Satırda
Sahife No
511 ﻭَﻣَﻦْ ﻟَﻢْ ﻳُﺆْﻣِﻦْ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟِﻪ۪ ﻓَﺎِﻧَّٓﺎ ﺍَﻋْﺘَﺪْﻧَﺎ ﻟِﻠْﻜَﺎﻓِﺮ۪ﻳﻦَ ﺳَﻌ۪ﻴﺮًﺍ ﴾٠٢﴿ 418 ﻭَﺍِﺫْ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﺍﻟْﻤُﻨَﺎﻓِﻘُﻮﻥَ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻰ ﻗُﻠُﻮﺑِﻬِﻢْ ﻣَﺮَﺽٌ ﻣَﺎ ﻭَﻋَﺪَﻧَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟُﻪُٓ اِلَّا ﻏُﺮُﻭﺭًﺍ ﴾٠١﴿ 440 ﻭَﺟَٓﺎﺀَ ﻣِﻦْ ﺍَﻗْﺼَﺎ ﺍﻟْﻤَﺪ۪ﻳﻨَﺔِ ﺭَﺟُﻞٌ ﻳَﺴْﻌٰﻰ ﻗَﺎﻝَ ﻳَﺎ ﻗَﻮْﻡِ ﺍﺗَّﺒِﻌُﻮﺍ ﺍﻟْﻤُﺮْﺳَﻠ۪ﻴﻦَ ﴾١٠﴿ 371 ﺍِﻧّ۪ﻰ ﻟَﻜُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﺍَﻣ۪ﻴﻦٌ ﴾١٢٥﴿ ﻓَﺎﺗَّﻘُﻮﺍ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻭَﺍَﻃ۪ﻴﻌُﻮﻥِ ﴾١٢٦﴿ 361 ﻭَﻳَﻮْﻡَ ﻳَﻌَﺾُّ ﺍﻟﻈَّﺎﻟِﻢُ ﻋَﻠٰﻰ ﻳَﺪَﻳْﻪِ ﻳَﻘُﻮﻝُ ﻳَﺎ ﻟَﻴْﺘَﻨِﻰ ﺍﺗَّﺨَﺬْﺕُ ﻣَﻊَ ﺍﻟﺮَّﺳُﻮﻝِ سَب۪يلًا ﴾٢٧﴿ 345 ﺍَﻡْ ﻟَﻢْ ﻳَﻌْﺮِﻓُﻮﺍ ﺭَﺳُﻮﻟَﻬُﻢْ ﻓَﻬُﻢْ ﻟَﻪُ ﻣُﻨْﻜِﺮُﻭﻥَ ﴾٦٩﴿ 344 ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﺮُّﺳُﻞُ ﻛُﻠُﻮﺍ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻄَّﻴِّﺒَﺎﺕِ ﻭَﺍﻋْﻤَﻠُﻮﺍ ﺻَﺎﻟِﺤًﺎ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺑِﻤَﺎ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ ﻋَﻠ۪ﻴﻢٌ ﴾٥١﴿ 260 فَلَا ﺗَﺤْﺴَﺒَﻦَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻣُﺨْﻠِﻒَ ﻭَﻋْﺪِﻩ۪ ﺭُﺳُﻠَﻪُ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﺰ۪ﻳﺰٌ ﺫُﻭ ﺍﻧْﺘِﻘَﺎﻡٍ ﴾٤٧﴿ 255 ﺍَﻟَﻢْ ﻳَﺎْ ﺗِﻜُﻢْ ﻧَﺒَﺆُﺍ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻜُﻢْ ﻗَﻮْﻡِ ﻧُﻮﺡٍ ﻭَﻋَﺎﺩٍ ﻭَﺛَﻤُﻮﺩَ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِﻫِﻢْ لَا ﻳَﻌْﻠَﻤُﻬُﻢْ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺟَٓﺎﺀَﺗْﻬُﻢْ ﺭُﺳُﻠُﻬُﻢْ ﺑِﺎﻟْﺒَﻴِّﻨَﺎﺕِ ﻓَﺮَﺩُّٓﻭﺍ ﺍَﻳْﺪِﻳَﻬُﻢْ ﻓ۪ٓﻰ ﺍَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﻗَﺎﻟُٓﻮﺍ ﺍِﻧَّﺎ ﻛَﻔَﺮْﻧَﺎ ﺑِﻤَٓﺎ ﺍُﺭْﺳِﻠْﺘُﻢْ ﺑِﻪ۪ ﻭَﺍِﻧَّﺎ ﻟَﻔ۪ﻰ ﺷَﻚٍّ ﻣِﻤَّﺎ ﺗَﺪْﻋُﻮﻧَﻨَٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﻣُﺮ۪ﻳﺐٍ ﴾٩﴿ 252 ﻭَﻟَﻘَﺪِ ﺍﺳْﺘُﻬْﺰِﺉَ ﺑِﺮُﺳُﻞٍ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻚَ ﻓَﺎَﻣْﻠَﻴْﺖُ ﻟِﻠَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُﻭﺍ ﺛُﻢَّ ﺍَﺧَﺬْﺗُﻬُﻢْ ﻓَﻜَﻴْﻒَ ﻛَﺎﻥَ ﻋِﻘَﺎﺏِ ﴾٣٢﴿ 227 ﻭَﺗِﻠْﻚَ ﻋَﺎﺩٌ ﺟَﺤَﺪُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺕِ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ ﻭَﻋَﺼَﻮْﺍ ﺭُﺳُﻠَﻪُ ﻭَﺍﺗَّﺒَﻌُٓﻮﺍ ﺍَﻣْﺮَ ﻛُﻞِّ ﺟَﺒَّﺎﺭٍ ﻋَﻨ۪ﻴﺪٍ ﴾٥٩﴿ 219 ﺛُﻢَّ ﻧُﻨَﺠّ۪ﻰ ﺭُﺳُﻠَﻨَﺎ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ ﺣَﻘًّﺎ ﻋَﻠَﻴْﻨَﺎ ﻧُﻨْﺞِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﴾١٠٣﴿ 200 ﻟَﻴْﺲَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻀُّﻌَﻔَٓﺎﺀِ وَلَا ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤَﺮْﺿٰﻰ وَلَا ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ لَا ﻳَﺠِﺪُﻭﻥَ ﻣَﺎ ﻳُﻨْﻔِﻘُﻮﻥَ ﺣَﺮَﺝٌ ﺍِﺫَﺍ ﻧَﺼَﺤُﻮﺍ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟِﻪ۪ ﻣَﺎ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤُﺤْﺴِﻨ۪ﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﺳَﺒ۪ﻴﻞٍ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻏَﻔُﻮﺭٌ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ ﴾٩١﴿ 195 ﻭَﻟَﻮْ ﺍَﻧَّﻬُﻢْ ﺭَﺿُﻮﺍ ﻣَٓﺎ ﺍٰﺗٰﻴﻬُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟُﻪُ ﻭَﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺳَﻴُﺆْﺗ۪ﻴﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣِﻦْ ﻓَﻀْﻠِﻪ۪ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟُﻪُٓ ﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺭَﺍﻏِﺒُﻮﻥَ ﴾٥٩﴿ 153 ﻳَﺎ ﺑَﻨ۪ٓﻰ ﺍٰﺩَﻡَ ﺍِﻣَّﺎ ﻳَﺎْﺗِﻴَﻨَّﻜُﻢْ ﺭُﺳُﻞٌ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻳَﻘُﺼُّﻮﻥَ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺍٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﻓَﻤَﻦِ ﺍﺗَّﻘٰﻰ ﻭَﺍَﺻْﻠَﺢَ فَلَا ﺧَﻮْﻑٌ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ وَلَا ﻫُﻢْ ﻳَﺤْﺰَﻧُﻮﻥَ ﴾٣٥﴿ 48 ﺍٰﻣَﻦَ ﺍﻟﺮَّﺳُﻮﻝُ ﺑِﻤَٓﺎ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﻣِﻦْ ﺭَﺑِّﻪ۪ ﻭَﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﻛُﻞٌّ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻣَﻠٰٓﺌِﻜَﺘِﻪ۪ ﻭَﻛُﺘُﺒِﻪ۪ ﻭَﺭُﺳُﻠِﻪ۪ لَا ﻧُﻔَﺮِّﻕُ ﺑَﻴْﻦَ ﺍَﺣَﺪٍ ﻣِﻦْ ﺭُﺳُﻠِﻪ۪ ﻭَﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺳَﻤِﻌْﻨَﺎ ﻭَﺍَﻃَﻌْﻨَﺎ ﻏُﻔْﺮَﺍﻧَﻚَ ﺭَﺑَّﻨَﺎ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻚَ ﺍﻟْﻤَﺼ۪ﻴﺮُ ﴾٢٨٥﴿ 14 ﻣَﻦْ ﻛَﺎﻥَ ﻋَﺪُﻭًّﺍ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﻣَﻠٰٓﺌِﻜَﺘِﻪ۪ ﻭَﺭُﺳُﻠِﻪ۪ ﻭَﺟِﺒْﺮ۪ﻳﻞَ ﻭَﻣ۪ﻴﻜَﺎﻝَ ﻓَﺎِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﺪُﻭٌّ ﻟِﻠْﻜَﺎﻓِﺮ۪ﻳﻦَ ﴾٩٨﴿ 513 ﺍِﺫْ ﺟَﻌَﻞَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻛَﻔَﺮُﻭﺍ ﻓ۪ﻰ ﻗُﻠُﻮﺑِﻬِﻢُ ﺍﻟْﺤَﻤِﻴَّﺔَ ﺣَﻤِﻴَّﺔَ ﺍﻟْﺠَﺎﻫِﻠِﻴَّﺔِ ﻓَﺎَﻧْﺰَﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺳَﻜ۪ﻴﻨَﺘَﻪُ ﻋَﻠٰﻰ ﺭَﺳُﻮﻟِﻪ۪ ﻭَﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻭَﺍَﻟْﺰَﻣَﻬُﻢْ ﻛَﻠِﻤَﺔَ ﺍﻟﺘَّﻘْﻮٰﻯ ﻭَﻛَﺎﻧُٓﻮﺍ ﺍَﺣَﻖَّ ﺑِﻬَﺎ ﻭَﺍَﻫْﻠَﻬَﺎ ﻭَﻛَﺎﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻋَﻠ۪ﻴﻤًﺎ ﴾٢٦﴿ 516 ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟِﻪ۪ ﺛُﻢَّ ﻟَﻢْ ﻳَﺮْﺗَﺎﺑُﻮﺍ ﻭَﺟَﺎﻫَﺪُﻭﺍ ﺑِﺎَﻣْﻮَﺍﻟِﻬِﻢْ ﻭَﺍَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ ﻓ۪ﻰ ﺳَﺒ۪ﻴﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍُﻭ۬ﻟٰٓﺌِﻚَ ﻫُﻢُ ﺍﻟﺼَّﺎﺩِﻗُﻮﻥَ ﴾١٥﴿ 539 ﺳَﺎﺑِﻘُٓﻮﺍ ﺍِﻟٰﻰ ﻣَﻐْﻔِﺮَﺓٍ ﻣِﻦْ ﺭَﺑِّﻜُﻢْ ﻭَﺟَﻨَّﺔٍ ﻋَﺮْﺿُﻬَﺎ ﻛَﻌَﺮْﺽِ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀِ وَالْاَرْضِ ﺍُﻋِﺪَّﺕْ ﻟِﻠَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺭُﺳُﻠِﻪ۪ ﺫٰﻟِﻚَ ﻓَﻀْﻞُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻳُﺆْﺗ۪ﻴﻪِ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻔَﻀْﻞِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﴾٢١﴿ 542 ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُٓﻮﺍ ﺍِﺫَﺍ ﺗَﻨَﺎﺟَﻴْﺘُﻢْ فَلَا ﺗَﺘَﻨَﺎﺟَﻮْﺍ بِالْاِثْمِ ﻭَﺍﻟْﻌُﺪْﻭَﺍﻥِ ﻭَﻣَﻌْﺼِﻴَﺖِ ﺍﻟﺮَّﺳُﻮﻝِ ﻭَﺗَﻨَﺎﺟَﻮْﺍ ﺑِﺎﻟْﺒِﺮِّ ﻭَﺍﻟﺘَّﻘْﻮٰﻯ ﻭَﺍﺗَّﻘُﻮﺍ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﺍﻟَّﺬ۪ٓﻯ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺤْﺸَﺮُﻭﻥَ ﴾٩﴿ 553 ﺍِﺫَﺍ ﺟَٓﺎﺀَﻙَ ﺍﻟْﻤُﻨَﺎﻓِﻘُﻮﻥَ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﻧَﺸْﻬَﺪُ ﺍِﻧَّﻚَ ﻟَﺮَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﻌْﻠَﻢُ ﺍِﻧَّﻚَ ﻟَﺮَﺳُﻮﻟُﻪُ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﺸْﻬَﺪُ ﺍِﻥَّ ﺍﻟْﻤُﻨَﺎﻓِﻘ۪ﻴﻦَ ﻟَﻜَﺎﺫِﺑُﻮﻥَ ﴾١﴿ 572 اِلَّا بَلَاغًا ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ وَرِسَالَاتِه۪ ﻭَﻣَﻦْ ﻳَﻌْﺺِ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟَﻪُ ﻓَﺎِﻥَّ ﻟَﻪُ ﻧَﺎﺭَ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻴﻬَ۪ﺎ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﴾٢٣﴿
İhtar
Lafz-ı Resul'deki nükte-i azîmenin beyanında yüz altmış âyet yazıldı. İşbu âyetlerin hâsiyeti pek azîm olmakla beraber mana cihetiyle birbirini ispat ve tekmil ettiğinden çok manidar olduğu için muhtelif âyâtı hıfzetmek veya okumak arzusunda bulunanlara bir hizb-i Kur'anî olduğu gibi... ﻗُﺮْﺍٰﻥْ kelimesindeki nükte-i azîmenin beyanında altmış dokuz âyât-ı azîmenin derece-i belâgatı pek fevkalâde ve kuvvet-i cezaleti pek ulvidir. Bu da ikinci bir hizb-i Kur'anî olarak ihvana tavsiye edilir. Yalnız ﻗُﺮْﺍٰﻥْ kelimesi yedi silsile-i Kur'an'da mevcud olup umum o kelimeyi tutmuş. Hariç iki kalmış. O iki de kıraat manasında olduğundan o huruc, nükteye kuvvet vermiştir. Resul lafzı ise o kelime ile en ziyade münasebettar sureler içinde Sure-i Muhammed ile Sure-i Fetih olduğundan, o iki sureden çıkan silsilelere hasrettiğimizden hariç kalan Resul lafzı şimdilik dercedilmemiştir. Vakit müsaade etse bundaki esrar yazılacaktır inşâallah.