İ'lem Eyyühel-Aziz!

Mesnevî-i Nuriye · s.212

Zahir ile bâtın arasında müşabehet varsa da, hakikate bakılırsa aralarında büyük uzaklık vardır. Meselâ: Âmiyane olan tevhid-i zahirî,hiçbir şeyi Allah'ın gayrisine isnad etmemekten ibarettir.Böyle bir nefiy, sehl ve basittir. Ehl-i hakikatın hakikî tevhidleri ise,her şeyi Cenab-ı Hakk'a isnad etmekle beraber her şeyin üstünde bulunan mührünü, sikkesini görüp okumaktan ibarettir. Bu, huzuru isbat, gafleti nefyeder.