ÜÇÜNCÜ MES'ELE OLAN ÜÇÜNCÜ RİSALE

Mektubat · s.507

Bu bîçare müflis Said'in ziyaretine gelenlerin ne niyetle görüşmeleri lâzım geldiğini beyan edip, sırf Kur'an-ı Hakîm'in dellâlı itibariyle görüşmek lâzım geldiğini ve o görüşmenin mühim faidelerini ve Said'in şahsiyetinin hiçliği nazara alınmayacağını, belki dellâlı olduğu mukaddes dükkânın kıymetdar cevherlerini nazara almak lâzım geldiğini"Beş Nokta"ile gayet güzel bir surette isbat etmekle beraber; hizmet-i Kur'aniyenin keramatından ve inayet-i Rabbaniyeden, ben ve bazı kardeşlerim mazhar olduğumuz çok inayetlerden birkaç vaki' ve kat'î misalleri zikrediyor. Bu risalenin tetimmesinde; risalelerin yazmasında, hususan te'lifinde ve bilhâssa Yirmidokuzuncu Mektub'da tezahür eden hârika bir inayeti beyan ediyor.