MUKADDEME:

Lem'alar · s.403

İnsanların ağzından çıkan ve dinsizliği işmam eden ve ehl-i imanın bilmeyerek istimal ettikleri kelimelerin en mühimlerinden üç tanesini beyan eder. Birinci Kelime: "Evcedethü'l-Esbab"yani esbab-ı âlem icad ediyor. İkinci Kelime: "Teşekkele Binefsihi"yani kendi kendine oluyor. Üçüncü Kelime: "İktezathü't-Tabiat"yani tabiat iktiza edip, yapıyor. Bu üç dehşetli kelimelerin, lâekal doksan muhalatı tazammun eden üçer muhalden dokuz muhal ile, açtıkları üç yolu tamamen kapayarak, dördüncü yol olan"Tarîk-i Vahdaniyet"ile, bilcümle mevcudat, bir Kadîr-i Zülcelal'in kudretiyle vücud bulduğunu, hakikî ve letafetli temsilleriyle isbat eder.