[Ehl-i gaflet dünyasının hakikatını tasvir eder levhadır.]

İman ve Küfür Muvazeneleri · s.91

Beni dünyaya çağırma Ona geldim fena gördüm. Demâ gaflet hicab oldu Ve nur-u Hak nihan gördüm. Bütün eşya-yı mevcudat Birer fâni muzır gördüm. Vücud desen onu giydim Ah ademdi çok bela gördüm. Hayat desen onu tattım Azab ender azab gördüm. Akıl ayn-ı ikab oldu Bekayı bir bela gördüm. Ömür ayn-ı heva oldu Kemal ayn-ı heba gördüm. Amel ayn-ı riya oldu Emel ayn-ı elem gördüm. Visal, nefs-i zeval oldu Devayı ayn-ı dâ' gördüm. Bu envâr, zulümat oldu Bu ahbabı yetim gördüm. Bu savtlar, na'y-ı mevt oldu Bu ahyayı mevat gördüm. Ulûm, evhama kalboldu Hikemde bin sekam gördüm. Lezzet, ayn-ı elem oldu Vücudda bin adem gördüm. Habib desen onu buldum Ah! Firakta çok elem gördüm.