İFADE

Âsâr-ı Bediiye · s.632

Amcam Bedîüzzaman bir müddettenberi akıl ile değil, sırf kalb ile mesaile müteveccih oluyor. Kalbine vâzıhan bir şey zuhur etse, bana yazdırıyor ve diyor: "İlim odur ki, kalbde yerleşsin. Yalnız akılda olsa insana malolmuyor." Hem de diyor ki: "Şu mesail yalnız kavaid-i ilmiye değil, belki vicdanen esas ittihaz ettiğim bazı desatir-i kalbiyemdir." Ve bana emretti: "Zuhurat-ı kalbiyemden istediğini intihab et!" Ben de şu vecizeleri hangi âsârından intihab ettiğimi bervech-i âti işaretlerle gösteriyorum...