Fıtratın Şehadeti Sadıkadır

Âsâr-ı Bediiye · s.541

{() Gazi askerlerin manzume-i meşhuresi olan "Anam beni yetiştirdi. Bu illere yolladı, bu sancağa teslim etti, Allah'a ısmarladı." Şu kitabın ekser kasideleri bu tarzda okunabilir. -Abdurrahman-ı Nursî-} Fıtratta yalan yoktur; ne dediyse doğrudur. Çekirdeğin lisanı, meyl-i nümüvv der: "Ben, sünbüllenip meyvedar..." Doğru çıkar beyanı. Yumurtanın içinde, derin derin söyler hayatın meyelanı Ki: "Ben piliç olurum, izn-i İlahî ola." Sadık olur lisanı. Bir avuç su, bir demir gülle içinde eğer niyet etse incimad, bürudetin zamanı... İçindeki inbisat meyli der: "Genişlen, bana lâzım fazla yer." Bir emr-i bîemanî... Metin demir çalışır, onu yalan çıkarmaz. Belki onda doğruluk, hem de sıdk-ı cenanî, O demiri parçalar. Şu meyelanlar bütün birer emr-i tekvinî, birer hükm-ü Yezdanî. Birer fıtrî şeriat, birer cilve-i irade. İrade-i İlahî, idare-i ekvanî. Emirleri şunlardır: Birer birer meyelan, birer birer imtisal-i evamir-i Rabbânî. Vicdandaki tecelli aynen böyle cilvedir; ki incizab ü cezbe iki musaffa cânı. İki mücella camdır, akseder içinde Cemal-i Lâyezalî, hem de nur-u imanî.