ENBİYA MECLİSİNE MÜRACAAT

Âsâr-ı Bediiye · s.48

İşte enbiyanın lisan-ı halleri şehadet, lisan-ı kalleri beşaret veriyor.

BİRİNCİSİ

Eğer sahife-i itibar-i âlemde menkuş olan âsâr-ı enbiyayı nazar-ı mütalaaya alsan; ve tarihin lisanından nübüvvete dair cereyan eden ahvallerini dinlersen; ve cihetü'l-vahdet-i nübüvveti zaman ve mekânın tesirat-ı hususiyelerinden tecrid edebilsen, göreceksin ki; enbiyaya "nebi" dedirtmiş ve nübüvvetlerine medar olmuş olan esaslar ki, herbir nebi, iddia-yı nübüvvet ve mu'cizeyi izhar; ve düstur-u hareketi Hukukullah ve hukuk-u ibadı muhafaza; ve terk-i menafi'-i şahsiye; ve ümeme karşı keyfiyet-i muameleleri; ve ümmetin onlara karşı keyfiyet-i telakkisi; ve zâtlarındaki sebeb-i temayüz olan meziyyat gibi medar-ı nübüvvet olan esaslar evlad-ı beşerin en âhir üstadı olan Muhammed-i Hâşimîde (A.S.M.) daha ekmeli ve daha azharı bulunur. Demek oluyor ki; yakîni ifade eden nev'-i vâhiddeki istikra, hususan kıyas-ı hadsî-i hafî ianesiyle ve kıyasü'l-evleviyenin teyidiyle, mu'cizatlarının lisanıyla vahdet-i Sâni'in bir bürhan-ı bahiresi olan Muhammed'in (A.S.M.) sıdk-ı nübüvvetine şehadet ederler. İşte bu sırdandır ve nübüvvet-i Muhammediyeye (A.S.M.) mukaddeme olmasındandır ki; Kur'an-ı Hakîm ahval-i enbiyayı kesretle zikrediyor.

İKİNCİSİ

Enbiyanın nübüvvet-i Ahmediyeye (A.S.M.) işarat ve beşaretleridir. Kütüb-ü Münzele pek çok tahrif ve tağyir olmakla beraber, ehl-i tetkik pek çok işarat ve beşaretlerini nakletmişlerdir. {() Hazret-i İsa, "İbn-i insan"dan mükerreren bahsediyor. İbn-i insan, Hazret-i Ahmed olmak gerektir. -Müellif-} Ezcümle Hüseyn-i Cisrî Risalesinde yüz delil kadar ta'dad ediyor. Burada iktisaren ehline havale ediyoruz.